Ήρθε η Άνοιξη

για τα καλά...

Σήμερα έτρεξα περίπου 20 χλμ στο βουνό. Η αλήθεια είναι πως μετά τον αγώνα τα πόδια μου ήταν λίγο βαριά. Έτσι αυτή την εβδομάδα αποφάσισα να τα ξεκουράσω.  Την Πέμπτη που ήταν 25η Μαρτίου βγήκα για λίγο ΜΤΒ. Είχα ν' ανέβω στο ΜΤΒ από τον  Χ-Poro. Ακόμα τα νούμερα είχα πάνω. Όπως και να 'χει το cross training κάνει καλό. Ξεκουράζεσαι και σωματικά και ψυχολογικά.

Σήμερα λοιπόν είχα όρεξη κι έκανα 20 χιλιόμετρα. Χαλαρά βέβαια. Δεν θα το' λεγα προπόνηση, περισσότερο βόλτα. Αυτή την εποχή καθώς λόγω χρόνου και επαγγελματικών και άλλων υποχρεώσεων δεν μπορώ να κάνω προπόνηση, έχω και κάτι κιλάκια (7.. ) παραπάνω, αντιμετωπίζω όλο το θέμα πολύ χαλαρά. Μπορώ να πώ όμως ότι μου αρέσει. Δεν έχω το άγχος του χρόνου.  Αν ανέβηκα το ανέβασμα 4 λεπτά γρηγορότερα από την προηγούμενη φορά, αν έκανα τα intervals που πρέπει και τα λοιπά. Το καρδιοσυχνόμετρο το έχω κόψει προ πολλού...

Και έτσι φτάνω στον τίτλο της ανάρτησης. Από τη στιγμή που δεν νοιάζομαι για επιδόσεις κτλ μπορώ και απολαμβάνω περισσότερο τη φύση, που αυτή την εποχή είναι καταπληκτική. Το δάσος έχει γεμίσει ανεμώνες και αγριολούλουδα. Ολόκληρες πλαγιές μωβίζουν από τα δενδρολίβανα και τα στουρέκια. Ξύπνησαν και οι χελώνες πεινασμένες...  Βρήκα μία στο μονοπάτι να τρώει ένα ορνιθόγαλο. Σταμάτησα να τη βγάλω φωτογραφία. Περίμενα να ξεθαρέψει να βγάλει το κεφάλι της. Πάνω που βγήκε χτύπησε το τηλέφωνο... Φτού! Πάλι από την αρχή. Δεν πειράζει, πέντε λεπτά πάνω πέντε κάτω δε βαριέσαι...

Γέμισε το βουνό Ανεμώνες...

Και μια πεινασμένη χελώνα

Αύριο προπόνηση έκπληξη...

Ημιμαραθώνιος Κένταυρος, τελευταίες προπονήσεις

Όπως προείπα λοιπόν, μετά από δύο μήνες σχεδόν απραξίας (Δεκέμβριο και Ιανουάριο) αποφάσισα να τρέξω τον πρώτο μου αγώνα ορεινού τρεξίματος. Ο αγώνας είναι την επόμενη Κυριακή. Έκανα τρεις εβδομάδες προπόνηση, και ομολογώ ότι το σχέδιο μου μου φάνηκε εξ΄αρχής λίγο παρακινδυνευμένο.

Το πονηρό μου σχέδιο λοιπόν, ήταν να φορτώσω μέσα σε τρεις εβδομάδες χιλιόμετρα ,ειδικά το τελευταίο σαββατοκύριακο, να ξεκουραστώ πλήρως την τέταρτη, και ο Θεός βοηθός. Αυτό κι έκανα. Την πρώτη εβδομάδα έτρεξα 25 χλμ, την δεύτερη 35,  και αυτήν που τέλειωσε σήμερα 45. Ομολογώ πως πίεσα τον εαυτό μου λίγο παραπάνω. Αλλά βγήκαν. Ελπίζω να μη βγει και κανένας τραυματισμός. Τα περισσότερα χιλιόμετρα μάλιστα τα έκανα με τα Vibram Five Fingers, πράγμα το οποίο προσέθεσε μία ακόμα δυσκολία.

Αυτή τη βδομάδα λοιπόν ξεκίνησα με 7 χλμ την Τρίτη 10 την Πέμπτη και μου έμεναν άλλα 30 για το Σαββατοκύριακο. Η λογική που ακολουθώ συνήθως είναι πώς αν το τελευταίο ΣΚ πριν τον αγώνα όντας και λίγο κουρασμένος, μπορέσω να τρέξω μια απόσταση λίγο μεγαλύτερη από αυτή του αγώνα, και τις δύο μέρες μαζί, τότε θα τα καταφέρω. Αρχικά λοιπόν σκόπευα να τρέξω 10 το Σάββατο και 20 την Κυριακή. Ξεκινώντας όμως το Σάββατο άρχισα να νιώθω την κούραση από τις τρεις εβδομάδες στα πόδια μου. Φοβήθηκα ότι ίσως την επόμενη μέρα δεν θα είχα δυνάμεις. Έτσι άλλαξα στα γρήγορα σχέδιο και αποφάσισα να τρέξω τα 20 με ότι δυνάμεις είχα.

Έτρεξα μια πολύ ωραία διαδρομή. Από Περαιβού πρός Φιλίππιο από μονοπάτια, μετά όλα τα "πάνω μονοπάτια" έως την Εξοχή και πάλι πίσω από τον δασικό της περαιβού. Είχε πολύ ωραία μέρα αν εξαιρέσουμε τα έξι μποφόρ βοριά. Επειδή αποφάσισα να πάω στον αγώνα με παπούτσια και όχι τα vibram (δεν είμαι τόσο τρελός ακόμα) έτρεξα την προπόνηση με ένα ζευγάρι asics Trabuco. Πολύ συμπαθητικά παπούτσια.


View Σειχ Σου in a larger map


Σήμερα η αλήθεια είναι πως δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου. Έσφιξα τα δόντια όμως κι έτρεξα άλλα 10 χλμ στο βουνό. Νομίζω πλέον πως έχω βάσιμες ελπίδες να τερματίσω τον αγώνα. Καλή ξεκούραση όλη τη βδομάδα και βλέπουμε.

Μιλώντας για παπούτσια έχω αρχίσει να σκέφτομαι να αγοράσω ένα ζευγάρι που να συμπληρώνει τα VFF. Ένα που είχα δοκιμάσει και μου άρεσαν ήταν τα Mizuno Harrier 2. Φλατ παπούτσι για βουνό. Γενικά τώρα που συνήθισα τα VFF η πολλή σόλα δεν μου αρέσει καθόλου. Στην ίδια λογική φαίνεται να κινούνται και τα New Balance MT100. Αρκετά μίνιμαλ κι αυτά.

Πάντως είναι εντυπωσιακή η αλλαγή που φαίνεται να συντελείτε στις εταιρείες αθλητικών παπουτσιών λόγω του Barefoot running movement. Χαρακτηριστικές της αμηχανίας που νιώθουν ειναι οι δύο ακόλουθες "επιστολές" προς την κοινότητα από τη Brooks και τη New Balance.

Μια βόλτα με φεγγάρι

Όπως το προγραμμάτισα, βγήκα σήμερα για μια χαλαρή βόλτα στο Σέιχ Σου με ΜΤΒ.

Πιάστηκα με κάτι στη δουλειά και καθυστέρησα, οπότε στο κατέβασμα με έπιασε η νύχτα για τα καλά. Είχα ξεχάσει πόσο όμορφο είναι το βουνό τη νύχτα. Ησυχία. Τα φώτα της πόλης φαίνονται πολύ μακρινά. Σε μια στροφή όπως κατέβαινα πέτυχα και μια γυναικεία ομάδα χάντμπολ. Καθόντουσαν στην άκρη του δασικού στο πρανές απέναντι από το φεγγάρι. Ευπρόσδεκτη αλλαγή στην ερημιά. Χαιρέτησα και συνέχισα. 25 χιλιόμετρα. 

Είναι ωραίες οι νυχτερινές βόλτες. Θα ψάξω για τα φώτα μου να τα φορτίσω.